Systematyka
Rząd: wróblowe (Passeriformes)
Rodzina: sikorowate (Paridae)
Gatunek: Sikora uboga (Poecile palustris, Parus palustris)

Charakterystyka
Mniejsza od wróbla, bardzo podobna do innego przedstawiciela sikorowatych: czarnogłówki. Brak dymorfizmu płciowego. Wierzch ciała i skrzydła – brązowoszare. Na głowie czarna czapeczka, sięgająca na kark. Boki głowy białe. Pod dziobem czarne pióra tworzące wąski, czarny „śliniak”. Krótki, czarny dziób. Spód ciała szary. Młode ptaki są ubarwione podobnie jak dorosłe.

Wielkość
długość ciała ok. 12cm
rozpiętość skrzydeł 18cm
waga 10-11g

Pokarm
Wiosną i latem żywi się owadami, pająkami i innymi bezkręgowcami. W okresie jesienno-zimowym pokarmem są owoce i nasiona. Podobnie jak inne gatunki sikor, zebrany pokarm często gromadzi w zakamarkach kory drzew. 

Śpiew/Głos ♫ 
(Nagranie audio: Jarek Matusiak XC304321

Śpiew sikory ubogiej składa się z monotonnych dźwięków „tłit-tłit-tłit” lub też „ciu-ciu-ciu”

Rozród i gniazdowanie 
Sikory ubogie tworzą pary monogamiczne, które wyprowadzają jeden lęg w roku. Często zajmują opuszczone przez bogatkę dziuple lub naturalne zagłębienia wewnątrz drzew. Gniazda wyłożone są mchem, trawami, włosami i puchem. Na przełomie maja i kwietnia samica składa zwykle 7-9 białych, czerwono nakrapianych jaj. Wysiadywanie trwa około dwóch tygodni. Młode, porośnięte brązowoszarym puchem wykluwają się jednocześnie i przez następne trzy tygodnie karmione są przez obojga rodziców. Po tym czasie opuszczają gniazdo, ale jeszcze przez kilka kolejnych dni pozostają pod opieką dorosłych ptaków.*****

Biotop
Gatunek ten prowadzi osiadły tryb bytowania i nie podejmuje regularnych wędrówek. Zasiedla różne typy lasów, ale przede wszystkim liściaste i mieszane. Sikorę ubogą często można spotkać na skraju lasu sąsiadującego z łąkami lub pastwiskami. Spotykana jest na terenie całego kraju


Zaobserwowanie różnic między sikorą ubogą a czarnogłówką może stanowić problem, jeśli ptak znajduje się w dużej odległości od obserwatora. Podstawowym kryterium pomocnym do odróżnienia obu gatunków jest śpiew, któryw przypadku sikory ubogiej składa się z monotonnych, szybkich dźwięków „tłit-tłit-tłit”, podczas gdy śpiew czarnogłówki zawiera powolne„pji-pji-pji”. W wyglądzie obu ptaków można zaobserwować kilka różnic. Czarna czapeczka sikory ubogiej sięga na kark (u czarnogłówki sięga dalej, przez co głowa wygląda na większą). ”Śliniak” (nazywany też „krawacikiem”) sikory ubogiej jest wąski i nie rozszerza się ku dołowi. Skrzydła mają jednolity brązowoszary kolor - brak jaśniejszych wstawek na złożonym skrzydle, które charakterystyczne są dla czarnogłówki. Sikora uboga w Polsce jest gatunkiem chronionym, a jej liczebność szacuje się na około 125000 par lęgowych.
 

Opracował:   Paweł Turowski