Systematyka
Rząd: wróblowe (Passeriformes)
Rodzina: łuszczaki (Fringillidae)
Gatunek: dzwoniec (Chloris chloris,Carduelis chloris)

Charakterystyka
Krępy ptak, wielkością zbliżony do wróbla, z dość dużą głową i grubym stożkowatym dziobem. U dzwońców występuje dymorfizm płciowy. Dorosłe samce mają wierzch ciała oliwkowozielony z widocznymi żółtymi brzegami na skrzydłach i ogonie. Piórka na policzkach i pod skrzydłami – szare. Żółtawe podbrzusze. W okresie zimowym samiec przybiera ciemniejsze barwy. Ubarwienie samicy jest szarobrązowe przez cały rok. Żółte podbrzusze, ale mniej widoczne żółte pióra na skrzydłach i ogonie niż u samca. Dziób i nogi u obu płci są koloru cielistego. Dorosłe ptaki są łatwe do rozróżnienia z pozostałymi gatunkami. Młode dzwońce podobne są do samic, ale posiadają ciemniejsze smugi na brzuchu.

Wielkość
długość ciała ok. 15 cm
rozpiętość skrzydeł ok.  27 cm
waga 28 g

Pokarm
Głównie nasiona roślin, młode pędy a w okresie lęgowym także larwy bezkręgowców, którymi karmi młode. W okresie zimowym częsty gość przydomowych karmników, w których największym jego przysmakiem jest słonecznik.

Śpiew/Głos ♫ 
(Nagranie audio: Henryka Kwiatkowska)

Śpiew dzwońca często porównywany jest do dźwięku dzwoneczków (stąd jego nazwa). Charakteryzuje się seriami monotonnych dźwięków„djur” i „dziiI” czasami zakończonych przeciągniętym „zwii”.

Rozród i gniazdowanie
Dzwońce są monogamiczne, co oznacza, że łączą się w pary na całe życie. Budują one gniazda na niewielkiej wysokości (2-3 metry nad ziemią) i są zwykle dobrze ukryte w gałązkach żywopłotów liściastych bądź iglastych. Zbudowane są one najczęściej z korzonków, traw i mchów, a w środku wysłane są sierścią i piórkami. Za budowę gniazda odpowiada wyłącznie samica. Okres lęgowy rozpoczyna się w na przełomie kwietnia/maja. Dzwońce wyprowadzają zwykle dwa lęgi. W jednym lęgu samica składa 3-6 białych lub beżowych jaj z ciemnymi plamkami, o wymiarach 15mmx20mm. Wysiadywanie trwa ok. dwóch tygodni i jest wyłącznym zadaniem samicy. W tym czasie samiec dostarcza jej pożywienie do gniazda. Młode po wykluciu początkowo karmione są tylko przez samicę, a potem także przez samca. Po upływie 14 dni opuszczają gniazdo, ale pozostają pod opieką rodziców jeszcze przez około 3 tygodnie. Młode dzwońce są zdolne to wychowania własnego potomstwa po roku od opuszczenia gniazda rodziców. Ptaki te potrafią dożyć nawet 12 lat

Biotop
Dzwońiec prowadzi raczej osiadły tryb życia lecz pewna część populacji migruje na przełomie od IX - XI (zimowe żerowiska) a przylot następuje II - IV. Często spotykany w pobliżu miejsc użytkowanych przez ludzi, na terenach rolnych, w parkach, ogrodach i sadach, do których przeniósł się z terenów zalesionych. Często zamieszkuje skraje lasów lub żywopłoty. Występuje w całej Europie od Uralu po Portugalię.


W okresie zimowym dzwońce często łączą się w grupy (także z innymi gatunkami) i są stałymi bywalcami karmników. Pomimo faktu, że są ptakami dość towarzyskimi, potrafią zawalczyć o swoją porcję. Jeśli w karmniku znajduje się kilka rodzajów ziarna, to dzwońce często rozrzucają je dokoła karmnika tylko po to, aby dostać się do swoich ulubionych. W Polsce populacja dzwońca jest stabilna i wynosi ok. 600 000 par lęgowych. Jest gatunkiem objętym ochroną.

Opracował:   Paweł Turowski